سرفه Cough
سرفه را مىتوان كفه ناميد زيرا ريشه در گويشهاى محلى دارد و سر از كاف (Cough) در مىآورد. همگان آدرس سرفه را از سل مىپرسند.
سرفه فراتر از سرعت باد از ريه خارج مىشود و در ذهن برخى سالخوردگان همان صداى باد است كه در سينهشان گردش مىكند
مركز تنفس از طريق گيرندههايى كه در بخشهاى گوناگون توزيع كرده است، از وقايع جارى آگاه مىشود و با ايجاد سرفه، شنودهاى خود را به گوش مىرساند تا به عنوان شايعترين علامت تنفسى بيمار را به نزد پزشك بكشاند.
عصب واگ گيرندههايى به ريه مىفرستد، يكى تحريكى (بين سلولهاى مخاط برونش) و ديگرى كششى (در جدار برونش) و سومى J (در فضاى بينابينى) معده و گوش خارجى نيز از همين عصب گيرندههايى دارند. اطراف سينوسهاى بينى و نيز نواحى حلق و حنجره رشتههاى اطلاعاتى خود را به ترتيب از عصب سه قلو و زبانى - حلقى مىگيرند. عصب فرنيك، رسپتورهايى در ديافراگم و پريكارد مستقر مىكند.
بدين ترتيب، سرفه زياد دردى است كه از سينه بيرون مىآيد ولى فراخوان آسيبى است كه در قسمتهاى مختلف بدن (ريه، معده، گوش خارجى، حلق، حنجره، ديافراگم و پريكارد) ايجاد مىشود.
خلط تيره را چرك گويند، چرك هميشه بيانگر عفونت نيست، زيرا ماندن ترشحات در نايژه بدون وجود عفونت خلط را رنگين مىكند.
معمولاً خلط با سرفه همراه مىشود. خلط واژهى زيبايى نيست، چون بيگانه است و براى بسيارى، مادهى چنش آورى است، زيرا در كلام پوزش را به استقبال آن مىفرستند و گلاب را به روى شنونده مىپاشند. برخى در باور خود، خلط را نمادى از عفونت مىدانند تا خلط را با چرك يكی كرده باشند.
براى ارزيابى سرفه بايد همانگى تئاترى (Theatreal Unity) را ماننده هنرپيشهها به خاطر داشت و زمان - مكان عمل را به ياد آورد:
زمان:
- بروز سرفههاى بامدادى بيشتر برونشيت مزمن را تداعى مىكند و اگر با خلط چركى فراوان همراه باشد بايد به فكر برونشكتازى بود. جوشكاران نيز سرفههاى بامدادى دارند.
- سرفهيى كه بيمار در دل شب از ريه بيرون مىكشد به دو علت است
1- علتى در دل (CHF، برگشت اسيد معده به مرى GERD)
2- عاملى در ريه (آسم، پنومونى ائوزينوفيليك)
- سرفههاى عصرانه در آسم ريوى ديده مىشود.
مكان:
- سرفهيى كه در محل كار رخ دهد، صحبت از بيمارىهاى شغلى را به ميان مىآورد. مانند كارگران برخى از كارخانهها، آرايشگران زن، نانوايان، قالىبافان و...
- شايد سرفهى كودك در سر كلاس را بتوان به حساب معلم سختگير يا شاگرد تنبل گذاشت.
- سرفههايى كه از درون خانه برون آيد، ممكن است ناشى از اختلافات خانوادگى باشد و يا از وجود پرندهيى يا دستگاه قالىبافى .
عمل:
- سرفه كردن پس از خم شدن به جلو ناشى از برگشت اسيد معده مىباشد.
- سرفه كردن به هنگام خوابيدن به پشت ممكن است ناشى از بيمارى قلبى (CHF)، سينوزيت يا ريفلاكس باشد.
- بروز سرفه پس از پايان فعاليت بدنى، تصور آسم را تداعى مىكند.
- جابجا شدن از يك پهلو به پهلوى ديگر علل زير را مطرح مىنمايد:
آبسه ريوى، برونشكتازى، پلورال افيوژن
كيفيت سرفه:
- با گرفتارى تراشه و ايجاد تراكئوبرونشيت، سرفهى بيماران به صورت Barking (سگسانانه) در مىآيد و معمولاً به علت مايكوپلاسما نومونيا مىباشد.
سرفههاى حاد و تكرار شونده (Paroxystic Cough): در نوع پاروكسيستيك، بيمار به طور ناگهانى دچار چندين سرفهى پشت سرهم مىشود و ممكن است در طول شبانه روز چندين حملهى سرفه عارض شود.
علل سرفههاى پاروكسيستيك:
1- آسم
2- سياه سرفه
3- ميكوپلاسما نومونيا
4- جسم خارجى داخل برونش
5- پنومونى ائوزينوفيلى
در برخورد با سرفه ابتدا "س" هاى بيمارىزا را شناسايى مىكنيم و به دنبال COPD، سل و سرطان مىگرديم.
سرفهاى كه بيش از سه هفته عمر داشته باشد بوى كهنگى (ازمان) مىدهد. اولين واكنش در برابر سرفه مزمن آن است كه عكس سرفه را در تاريكخانه ريه نگاه كرد. براى ديدن قامت سرفه و در قاب سينه بايد چشمها را شست و نوشتههاى همكاران پرتونگار را خواند و عفونت ناديده را درمان نكرد.
اگر در عكس ريه ضايعهاى ديده شد بايد به فكر همان "عكس" بيفتيم و عفونت كانسر و سل را به ياد آوريم. در صورتى كه روند بيمارى با تجويز آنتىبيوتيك تغيير نيافت، درخواست مشاوره، اسپيرومترى، سىتىاسكن ريه و مدياستن با كنتراست و برونكوسكوپى لازم است.
وجود سرفه در شرايط زير، سه تشخيص را بين 90 تا 100% مطرح مىكند:
شرايط:
- طبيعى بودن گرافى ريه
- افراد جوان و ميانسال
- عدم داروهاى ACEI مانند كاپتوپريل و انالاپريل
- نكشيدن سيگار
ç بيمارىهاى تشخيصى:
1- آسم
2- سينوزيت
3- برگشت اسيد معده به مرى GERD
توجه:
- سرفه در كودكان به ويژه به صورت پاروكسيستيك بايد همواره دو تشخيص را به ياد آورد
1- آسم
2- جسم خارجى در برونش
- سرفههايى كه در طول روز پديد مىآيند و در شب از بين مىروند با احتمال زياد به علت عوامل روحى است.
- ايجاد سرفههاى عصرانه يا شبانه بيشتر به علت آسم مىباشد.
- وجود كدورت در گرافى ريه بررسىهاى بعدى را ايجاب مىكند.
رفرنس:
1- پزشكى امروز - شماره 11 478 تير 82 - دكتر على مير علائى فوق تخصص آلرژى
******** دکتر محسن امیرآبادی *******