پسيكوزهاي بعد از زايمان Post Partum Psychosis:

در DSM-IV معيارهاي تشخيصي خاصي براي پسيكوزهاي بعد از زايمان وجود ندارد وقتي مي‏شود اين تشخيص را گذاشت كه وقوع سايكوز ارتباط زماني نزديكي با زايمان داشته باشد.

علايم بيماري اغلب در عرض چند روز پس از زايمان شروع ميشود و تقريباً همه موارد حداكثر در عرض 8 هفته پس از زايمان روي مي‏دهند. به طور مشخص، بيمار نخست از:

  • خستگي،
  • بي‏خوابي و
  • بي‏قراري شكايت مي‏كند و
  • ممكن است حمله‏هايي از گريه كردن و
  • نوسان خلقي داشته باشد.
  • كم كم سوءظن،
  • اغتشاش شعور،
  • بي‏ربط گويي،
  • اظهارات غير عاقلانه و
  • نگراني‏هاي وسواسي در مورد سلامت و رفاه بچه‏اش ممكن است پيدا كند.
  • در 50% از بيماران هذيان و
  • در 25% از آنها توهم نيز مممكن است پيدا شود.
  • شكاياتي در مورد ناتواني در حركت كردن و ايستادن نيز شايع است.
  • بيمار ممكن است احساس كند دلش نمي‏خواهد از بچه‏اش مراقبت كند.
  • بچه‏اش را دوست ندارد، و
  • گاه دلش مي‏خواهد به خودش يا بچه‏اش يا هر دو صدمه‏اي بزند.
  • ممكن است اصلاً منكر تولد بچه شود.

 

اكثر اين مادران اول زا هستند. ميزان بروز اين بيماري حدود يك در هر هزار زايمان است.

درمان:

 پسيكوزهاي زايماني يك اورژانس روانپزشكي است.

  در صورت تمايلات خودكشي يا فرزند كشي بستري در بيمارستان انديكاسيون دارد.

  داروهاي ضد افسردگي:

 آمي‏تريپتيلين 150 ميلي‏گرم در روز 3-1 دفعه خوراكي‏

 يا

 ايمي‏پرامين 150 ميلي‏گرم در روز 3-1 بار خوراكي‏

  داروهاي آنتي‏سايكوتيك:

 Trifluoperazine 30-15 ميلي‏گرم در روز هر 8 ساعت خوراكي‏

يا

 Haloperidol 30-10 ميلي‏گرم در روز هر 8 ساعت خوراكي‏

يا

  Lithium Carbonate در شروع درمان 300 ميلي‏گرم هر 8 ساعت خوراكي تا تنظيم سطح خوني دارو بين 15/1-1 ميلي‏اكي‏والان در ليتر دوز دارو افزايش مي‏يابد.

  ECT اكتروشوك در موارد شديد توأم با تمايلات خودكشي يا فرزندكشي و يا وجود تظاهرات كاتاتونيك انديكاسيون مي‏يابد.

روان درماني: پس از درمان مرحله حاد روان درماني انجام پذيرد

رفرنس:

1- كتاب درمان قدم به قدم اختلالات روانپزشكي - صفحه 33