بهداشت روان در دوران بارداري‏

* زن حامله در معرض تغييرات جسمي-رواني قابل ملاحظه‏اي قرار دارد.

* بيشتر زنان باردار احساس خوشحالي و شادماني دارند ولي حالات افسردگي زودگذر نيز گاهي اتفاق مي‏افتد.

* تغييرات طبيعي احساسات زن در دوران بارداري مسأله بسيار بغرنجي است كه در اين موارد ممكن است شوهر بكلي گيج شود و نتواند دليلي براي حالتهاي روحي گوناگون زن پيدا كند، خصوصاً اگر زن براي اولين بار حامله شده باشد و يا از نظر داشتن ويارهاي دوران حاملگي مشكل داشته باشد. در اينگونه موارد شوهر بايد سعي كند حمايت‏هاي عاطفي بيشتري نسبت به همسر خود داشته باشد.

 وظايف شوهران در دوران بارداري همسر:

 1- همدردي با ناراحتيهاي دوران بارداي زن، مانند: تهوع، كمردرد و...

 2- همراهي با زن در رفتن به مطب پزشك‏

 3- در صورت خسته بودن زن اصرار به پذيرايي از فاميل و دوستان نكند و به استراحت و آرامش زن توجه كافي نمايد.

 4- با خوشرويي در مورد پيشرفت حاملگي و نوزادي كه بدنيا خواهد آمد صحبت كند و سعي كند نگراني زن را برطرف كند.

 5- گاهي ممكن است زن حامله يكباره افسرده شود، حالتهاي روحي زن را در اين گونه مواقع درك نمايد.

 6- در هنگام زايمان حتماً سعي كند در كنار همسرش حضور يابد

 * عدم حضور شوهر در هنگام زايمان اغلب براي زنان به عنوان يك خاطره ناخوشايند باقي مي‏ماند.

 * زن در اولين ماه بعد از زايمان نسبت به تمام زندگي‏اش در معرض بالاترين احتمال براي بستري شدن در بيمارستان به علت اختلالات روانپزشكي است.

 انواع اختلالات روانپزشكي بعد از زايمان:

 1- غم مادرانه: عموماً بعنوان يك بيماري تلقي نمي‏شود اين ناراحتي موجب اختلال در عملكرد فرد نميشود و در درصد زيادي از خانمها رخ مي‏دهد.

 * علايم: بصورت گريه كردن، تحركي پذيري سريع، تغييرات خلقي سريع، حتي به صورت شادي مي‏باشد كه عموماً از روز سوم بعد زايمان شروع مي‏شود و خود به خود تا يك هفته بهبود مي‏يابد و كمتر ممكن است به سمت اختلالات شديدتر پيشرفت كند.

 2- افسردگي بعد از زايمان: ممكن است در حد متوسط يا شديد باشد و به صورت تدريجي از هفته دوم يا سوم بعد از زايمان شروع شود و طي هفته‏ها و يا ماهها رشد كند و سرانجام بهبود يابد و يا در يك حالت ثابت باقي بماد.

 * علايم: خستگي شديد، بي‏خوابي، افسردگي، اضطراب، گريستن، بي‏قراري و ناپايداري عاطفي

 * اين افسردگي موجب اختلال عملكرد در مادر مي‏شود و در توانايي وي براي مراقبت صحيح از شيرخوار نيز ايجاد مشكل مي‏كند كه خود منجر به اختلال در ايجاد رابطه سالم بين مادر و كودك مي‏شود

 * يكي از مسائل مهم در اين وضعيت احتمال خطر خودكشي خصوصاً در موارد شديد بيماري است و لازم است در چنين مواقعي فوراً بستري گردد.

 3- سايكوز بعد از زايمان (اختلال رواني شديد بعد از زايمان): درصد كمي از مادران دچار اختلال رواني شديد مي‏شوند. اختلال عموماً بين روزهاي سوم تا چهارم بعد از زايمان رخ مي‏دهد و دچار حالت منگي، گيجي و عدم آگاهي به زمان و مكان مي‏شود و سپس توهم و هذيانهاي مختلف در وي بروز مي‏كند و بعد دچار يك افسردگي عميق مي‏شود

 * يكي از خطرناكترين عواقب اين اختلال خطر نوزادكشي مي‏باشد و به همين جهت از نظر درمان يك اورژانس (ارجاع فوري) تلقي مي‏شود.

 4- اندوه از دست دادن فرزند: مادراني كه مرده‏زايي يا سقط داشته‏اند و يا فرزندشان فوت مي‏كند در معرض افسردگي و اختلال رواني هستند

 مادران در معرض خطر:

 1- مادراني كه سابقه افسردگي يا اختلال رواني دارند خصوصاً اگر اين مشكل در طول دوران بارداري روي داده باشد.

 2- حاملگي در سنين پايين‏

 3- حاملگي نخست‏

 4- سابقه بيماري رواني در خويشاوندان نزديك

 5- فقر اقتصادي‏

 6- حمايت ضعيف اجتماعي‏

 7- سابقه حوادث ناگوار در زندگي‏

 8- ناپايداري ازدواج و مشكل با همسر

 9- بي‏اعتنايي نسبت به حاملگي‏

 10- سابقه قاعدگي‏هاي دردناك‏

 درمان:

 * پيش‏آگهي تمام اين اختلالات نسبتاً خوب بوده و انتظار مي‏رود كه با تشخيص به موقع و درمان فوري و صحيح علايم سريعاً بهبود يابند ولي در صورت تأخير در درمان، بيماري مقاوم مي‏شود و زمان طولاني‏تري را براي درمان نياز خواهد داشت.

 * بهتر است افرادي كه سابقه اختلال رواني دارند و يا مادران در معرض خطر قبل از حامله شدن با پزشك مشورت كنند.

 * هدف بهداشت روان توسعه جوامعي است كه اعضاي آن به دليل تواناييهاي فردي و همچنين به دليل كمك و حمايت از يكديگر مورد احترام قرار مي‏گيرند. بهداشت روان، درك متقابل و احترام به عقايد يكديگررا نيز در بر مي‏گيرد و مؤثرترين راه دست يافتن به هنر تربيت درست فرزندان است‏

 * بدون بهداشت روان دستيابي به سلامت غير ممكن است.

 * در عين حال زندگي سنت‏ها و گرايشهاي مذهبي و به طور خلاصه كليه جنبه‏هاي حيات عاطفي فكري و معنوي مردم بر بهداشت روان تأثير گذار است.

 * عمده جمعيت را در كشور ما جوانان تشكيل مي‏دهند كه بسياري از آنها نسبت به آينده خود بيمناكند احساسي كه آنها را نسبت به مصايب مرتبط با بهداشت روان آسيب‏پذير مي‏سازد.

 * در جهان از هر 10 علت بيماري 5 علت به اختلالات رواني مربوط است.

 * مسائل مربوط به بهداشت روان گروههاي خاص و مسائل نوپديد بهداشت روان از قبيل مسايل مربوط به پناهندگان، زنان، كودكان و سالخوردگان از الويت برخوردارند.

 * شعار سازمان بهداشت جهاني در سال 2001 ميلادي(1380) = غفلت بس است مراقبت كنيم. )Mental Health Stop Exclousion Dare to care(