وضعیت تیروئید در حاملگی
تغييرات عملکرد تيروئيد مادر در حاملگى طبيعى پيچيده بوده وبه خوبى شناخته نشده است. سرکوب TSH (کمتر از 05/0 تا 1/0 ميلىواحد بينالمللى در هر ليتر) همراه با FTE بالا نشاندهنده هيپرتيروئيدى واقعى مادر است که اين حالت اغلب به علت بيمارى گريوز مىباشد. به همين ترتيب TSH بالاى 15 تا 20 ميلىواحد بينالمللى در هر ليتر نشاندهنده هيوتيروئيدى مادر مىباشد.
حاملگى طبيعى يک حالت هيپرمتابوليک است. 70 تا 80 درصد افزايش مصرف اکسيژن به علت واحد جنين - جفت )Fetoplacental( بوده و افزايش برونده قلبى مادر مسئول بقيه موارد مىباشد. TT4 در حاملگى طبيعى يوتيرئيد به علت بالا رفتن سطوح TBG طبيعى است. گنادوتروپين جفتى که خاصيت تحريک تيروئيد را دارد يک علت مهم کاهش غلظت TSH مىباشدکه اغلب در واخر حاملگى ديده مىشود.
استفراغ شديد دوران باردارى )Hypermesis Gravidarum( ممکن است همراه با افزايش TT4 و FTE و سرکوب TSH باشد. اين حالت ممکن است به واسطه طبيعى شدن هيپرتيروکسينمى در سه ماهه دوم و نيز فقدان گواتر و آنتىبادىهاى تيروئيدى که در بيمارى گريوز ديده مىشود از استفراغ شديد مرتبط با گريوز افتراق داده شود. چون افزايش هورمون تيروئيد، سنتز انهيدراز کربنيک گلبول فرمز را که يک متالوآنزيم حاوى روى )Zinc( است مهار مىکند، مدقار روى گلبولهاى قرمز طبيعى ممکن است استفراغ شديد دوران باردارى را از تيروتوکسيکوز حقيقى افتراق دهد. اکنون شواهدى مبنى بر اينکه تغييرات خفيف عملکرد تيروئيد در حاملگى طبيعى شنان دهنده بيمارى مىباشد وجود ندارد، بخصوص در ايالات متحده که کمبود يديد رژيم غذايى ناشايع است.
نتيجه:
آزمونهاى رايج عملکرد تيروئيد، اين امکان را به پزشک مىدهند که ارزيابى دقيقى از وضعيت تيروئيد در اغلب بيماران داشته باشد. در برخى از حالات بالينى، به نظر مىرسد که نتايج آزمونهاى عملکرد تيروئيد در ابتدا از نظر فيزيولوژيک با وضعيت بالينى بيمار هماهنگ نباشند. با اينحال در اغلب موارد، آگاهى از نحوه تغيير آزمونهاى عملکرد تيروئيد توسط حالتهاى غير تيروئيدى، همانند حالتهاى تيروئيدى، امکان توجيه اختلالات موجود در آزمون و چارهانديشى مناسب را فراهم مىکند.
رفرنس:
1- گزيدهاى از تازههاى پزشکى - شماره - 23 تير 78
******** دکتر محسن امیرآبادی *******