داروهاي مورد سوء استفاده
داروهاي مورد سوء استفاده
دکتر حميده قرباني کارشناس متخصص آزمايشگاه پزشکي قانوني مشهد: - نشريه سپيدار سبز – انتشارات بيمارستان امام حسين مشهد – بهداري نيروي مقاومت بسيج سپاه پاسداران
آمفتامين:
در اواخر دهه 1920 شناخته شد و در سال 1936 مصرف پزشکي آن آغاز گرديد. دکستروآمفتامين عضو اصلي اين گروه است. اگر چه تعداد زيادي از آمفتامينها و جانشينهاي آن، نظير متامفتامين، فن مترازين و متيل فنيدات (ريتالين) متعاقباً معرفي گرديدند. تعداد همولوگهاي آمفتامين، با اثرات تحريک کننده روان به چندين عدد ميرسد اولين دارو شامل DOM ، بعد MDA و HDMA ميباشد. يک آکالوئيد طبيعي خيلي نزديک به آمفتامين به نام کاتينون، در برگها و ساقه گياه Catha Edlis يافت شده است. اين گياه در خاورميانه وآفريقا کشت داده ميشود. جويدن برگهاي تازه چيده شده آن منجر به اثراثي غير قابل تشخيص از اثرات آمفتامين ميگردد.
در حين جنگ جهاني دوم، آمفتامين مکرراً توسط نظاميان آمريکايي مصرف ميشد. بعد از جنگ مقدار خيلي زيادي از آمفتامين توسط جوانان ژاپني استفاده شد و منجر به اعتياد اپيدميک گرديد. در سالهاي 1960 روند اعتياد تغيير کرد و مت آمفتامين بر آمفتامين ترجيح داده شد. (زيرا به راحتي بطور غير قانوني قابل ساختن و راه مصرف آن نيز تزريقي بود). يک شکل اعتياد تزريقي با آمفتامين "YUN" ناميده ميشود. تزريقات مکرر داخل وريدي توسط معتاد که به دنبال آن احساس هوشياري ذهن و نشاط بيش از حد حاصل ميشود. مقدار کل مصرف روزانه حتي تا 4000 ميلي گرم گزارش شده است. پس از چند روز که معتاد به اين طريق دارو را مصرف کرد، شخص دچار توهم شده و فکر ميکند حشرات زير پوستش راه ميروند. اين مسئله به خراشهاي پوستي وسيع و مشخص منجر ميگردد. بالاخره خوشي پايان يافته و خستگي بيش از حد ناشي از بي خوابي، بي غذايي و علائم محروميت فرا ميرسد. الگوي جديدي از سوء استفاده آمفتامين بوجود آمده است که بلورهاي قليايي مت آمفتامين 'Ice' را ميکشند (معادل استفاده از کوکائين بصورت Crack). دود ناشي از آن خيلي سريع دارو را به مغز ميرساند، همانطور که تزريق داخل وريدي اين کار را ميکند. چون مدت زمان فعاليت متآمفتاين خيلي بيشر از کوکائين است بنابراين نشئگي حاصل ا ز يکبار دود کردن آن ممکنست براي چندين روز ادامه يابد.
کوکائين:
کوکائين را ميتوان يک آمفتامين شديدالاثر تعبير کرد که داراي تمام اثرات تشديد شده آمفتامين ميباشد. اين ماده خيلي بيشتر از آمفتامين منجر به وابستگي شده و مصرف بيش از حد آن منجر به مرگ ميشود.
سه نوع رايج تجويز کوکائين شامل: از طريق انفيه- از طريق کشيدن "باز آزاد" و بالاخره مصرف وريدي که بخصوص در معتادان به هروئين شايع است. کوکائين به شکل ملح هيدروکلرايد و باز آزاد (Crack) موجود است. که باز آزاد آن از طريق قليايي کردن ملح و استفراج آن به کمک حلالهاي مناسب به دست ميآيد. با کشيدن باز آزاد دارو با سرعتي تقريباً برابر با تزريق داخل وريد جذب ميشود، بنابراين اثرات حاصله برجسته تر از زماني است که دارو از طريق انفيه مصرف ميشود و سرعت اثر آن برابر اثر از راه تزريقي است.
کوکائين ممکنست در گردهماييها به منظور خوش گذراني يا مرتباً توسط آنهايي که خود را تحت فشار براي فعاليت بيشتر قرار ميدهند مثل نوازندگان راک مصرف گردد. بيماران معتاد به هروئين که تحت درمان نگهدارنده با متادون بوده و به همين دليل ديگر آثار نشاط آور هروئين در آنها ايجاد نميشود ممکنستت به سوي کوکائين روي آورند زيرا آثار نشاط آور کوکائين تحت تاثير متادون قرار نميگيرد.
مواد توهم زا:
LSD: داروهاي اين گروه شامل LSD، مسکالين و پسيلوسيبين ميباشد. اين داروها به دلايل مختلف مورد مصرف قرار ميگيرند. علت عمدهاي که توسط اکثر مصرف کنندگان عنوان ميشود اينست که اين داروها راههاي جديدي براي درک دنيا و حل مسايل و مشکلات فردي ارائه ميدهند. ادعاي اول ناشي از درجات مختلفي از تغيير در ادراک بوده و ادعاي دوم به علت تغييرات و دگرگوني خلق و افزايش خويشتن نگري است. LSD سبب يکسري از آثار جسمي، رواني و ادراکي ميشود که با يکديگر تلاقي کرده و بصورت سرگيجه ضعف، لرزش، تهوع و کرختي بروز ميکند.تاري ديد، خطاي درک فواصل، اوهام بينايي يا توهمات بينايي، اختلالات شنوايي و تغيير در درک زمان از اختلالات شايع ادراکي هستند. اختلالات حافظه، اشکال در فکر کردن قضاوت ضعيف و تغيير خلق از مهمترين آثار رواني آن ميباشد. مقادير مصرف معمولي LSD در افراد تقريباً 2-1 ميکروگرم به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن است و بنابراين يکي از شديد الاثرترين داروهاي شناخته شده ميباشد. اين دارو از راه خوراکي و تزريقي به يک اندازه موثر است و به همين علت بيشتر از را خوراکي مصرف ميشود. پسيلوسيبين ممولاً با مقادير 250 ميکروگرم به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن و مسکالين با مقادير 6-5 ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن بکار ميرود. عليرغم اختلافاتي در قدرت اثر، آثار آنها عملا يکسان است.
اسکوپولامين: از اثرات آن ميتوان ايجاد هذيان و درجات مختلفي از بيداري، اشکال در تفکر، از دست دادن واضح حافظه و هذيانهاي عجيب و غريب را نام برد. اگر مقدار مصرف زياد باشد، اين اختلالات ممکن است بيش از يک روز باقي بماند، بضي افراد ممکنست پس از چند روز حافظه خود را بدست آورند. بيشتر افراد حداقل تحت شرايط جبري، اين داروها را ناخوشايند مي يابند و تمايل کمي براي تکرار تجربه نشان ميدهند. بعضي نيز در حين دوره اثر دارو وحشت زده ميشوند.
فن سيکليدين (PCP): گرد فرشته نيز نام دارد. اولين بار توسط معتادان خياباني مصرف شد و در طي سالهاي بعد بجاي LSD و تتراهيدروکانابينول و توهم زاهاي ديگر به فروش ميرفت. در حال حاضر شايعترين داروي توهم زادي مورد سوء استفاده است. فن سيکليدين ممکن است با مخلوط کردن با تنباکو کشيده شود يا از طريق استنشاقي، خوراکي و تزريق داخل وريدي مصرف شود. PCP؛ ايجاد کنارهگيري، گيجي، تغييراتي در تصور بدن و از دست دادن حسن وضعي مينمايد، علائم و نشانه هاي جسمي شامل بي حسي، نيستاگموس، تعريق، طپش قلب و فشار خون بالا ميباشد. آثار آن وابسته به مقدار مصرف بوده و مصرف بيش از حد آن کشنده است در حاليکه مرگ و مير در اثر داروهاي دسته LSD گزارش نشده است.
حشيش يا ماريجوآنا: حشيش نه تنها يکي از قديميترين بلکه يکي از پر مصرف ترين داروهاي روان گردان ميباشد. گلها و برگهاي کوچک گياه شاهدانه (Cannabis Sativa) بيشترين مقدار دارو را دارد. ماري جوانا ترکيي از گياه خرد شده است که شبيه علف خرد شده ميباشد. از استخراج رزين گياه شاهدانه، يک محصول بسيار قوي به نام حشيش بدست ميآيد. طريقه ارحج مصرف حشيش در کشورهاي غربي کشيدن آن ميباشد. مطالعات نشان داده است که راه کشيدن تقريباً معادل تزريق داخل وريدي است. در بعضي کشورهاي شرقي گياه شاهدانه بطور خوراکي همراه با شيريني مصرف ميگردد. ميزان جذب خوراکي ماده موثره از اين راه کند و بسيار متغير، ولي اثر آن طولانيتر است.
کسي که ماري جوانا را دود ميکند ممولاً بد از 3-2 بار تنفس دود اثر دارو را ميبيند و چنانچه کشيدن ادامه يابد آثارش افزايش يافته و تا 20 دقيقه پس از خاتمه کشيدن، ادامه مييابد. بيشتر آثار دارو پس از 3 ساعت از بين ميرود يعني وقتيکه غلظت پلاسمايي دارو به حداقل رسيده است. اوج اثر دارو در تجويز خوراکي ممکن است 4-3 ساعت پس از خوردن حاصل شده و 8-6 ساعت ادامه يابد.
در مرحله اوليه اثر دارو، شخص احساس بزرگي ميکند. اين مرحله با سرخوشي، خنده هاي غير قابل کنترل، تغيير در درک زمان دگرگوني شخصيت و اختلالات بينايي مشخص ميشود، سپس مصرف کننده دارو آرامش يافته و درون نگر شده و حالت خواب مانند پيدا ميکند، اگر چه عملاً به خواب نميرود. تفکر يا تمرکز حواس مشکل ميشود، اگر چه با صرف انرژي زياد ميتوان آنرا بدست آورد.
ادامه دارد....
******** دکتر محسن امیرآبادی *******