عفونتهاي لوزه
عفونتهاي لوزه
دكتر محمد باقر عليزاده متخصص بيماريهاي گوش و حلق و بيني بيمارستان امام حسين مشهد مقدس (از نشريه سپيدار سبز – بهداري نيروي مقاومت بسيج سپاه پاسداران – بيمارستان امام حسين _ مشهد مقدس – شماره 37 و 38 – بهار 87)
لوزههاي دهاني (كامي)؛ قاعده زبان، آدنوئيد، نسوج لنفاوي ميباشند كه به حلقه Waldayer شهر دارند. اين نسوج از بار خوني فراواني برخوردار بوده و ممولا در عفونتهاي تنفسي فوقاني كه شايع نيز ميباشد كانون التهاب را تشكيل ميدهند. به هنگام ولد تا سن 6 ماهگي تحت تاثير ايمني مادري اين نسوج گرفتار عفونت نميشوند؛ بنابراين فارنژيت ها بعد از اين سن در فصول زمستان، و در مهد كودكها شيوع داشته و اكثر اوقا عامل آ‹ ويروسي و گاهي اوقات پس از 24 ا 48 ساعت باكتريها به آن افزوده ميشوند. از ميان باكريها، استرپتوكوك بتا هموليتيك به عوارض آن يعني گلودرد نفريت و تب روستاميسي اهمي به سزايي دارد. شايعرين سن ب رومايسيم 3 تا 15 سال بوده و پس از آن كمتر ديده ميشود و WHO تاكنون موردي را پس از 25 سالگي گزارش ننموده است.
تونسيليت حاد (Acute Tonsilitis) :
با خشكي گلو، عطش، تب، بي حالي، بلع دردناك و مختل و دردي كه به گوشها انتشار مييابد شروع شده و با سردرد كمردرد غيير آهنگ تكلم و نيز تورم دد لنفاوي گردن همراه ميشود.
در معاينه گلو و دهان، زبان خشك، قرمزي و التهاب لوزهها و در موارد جديتر عفونت غشاء چركي سفيد رنگ بر روي لوزهها ديده ميشود كه با بيماري ديفري و منونوكئوز عفوني آدنوويروسها در آغا زشباهت داشته و بايستي افتراق داده شود.در سنين قبل از مدرسه ونسيسليت اد در 24 ساعت اول آن فقط با تب ودلدرد آغاز ميشود. عامل آن استرپتوكك بتاهموليتيتك گروه A ميباشد. در سالهاي اخير نقش باكريهاي بي هوازي در بروز تونسيلي حاد بيشر شده است
درمان آن اسراحت در رخخواب نوشيدن مايعات فرآوان، تجويز ضد درد ب و بر وآني بيوتيك ميباشد. اين بيماري در همه حال خود محدود شونده بوده و ممولاً در عرض يك هفه بهبودي حاصل خواهد شد. اما مصرف آني بيويك علاوه بر كوتاه نمون دوره بيماريو كاهش شد لايم از دو عارضه مهم و خطرناك گلومرولونفري و ب رومايسمي جلوگيري ميكند. آنتيبيوتيك انخابي پنيسيلين خوراكي و ترجيحاً تزريقي ميباشد. بايد توجه داتش در صورت جويز پنيسيلين احمال ابتتلاء به ب رومايسمي صفر نخواهد شد بلكه از 3% به 0.2% كاهش مييابد.
كساني كه به اين آنتيبيويك آلرژي دارند ميوانند از خانواده ماكلروليدها يعني اريرومايسين يا آزيترومايسين بهره گيرند.
مخملك (Scarlet Fever):
تب مخمكي ثانويه به همان عفونت استرپتوكوكي لوزه يا گلو بوده با اين تفاوت كه اين بار اندوتوكسين توسط باكتري ترشح ميشود. در معاينه علاوه بر آنچه كه در تونسيليت حاد مشاهده مينمائييم آدنوپاتي شديدتر، استفراغ قابل توجه و به خصوص ضربان قب بالاتر و سردرد وجود دارد. در معاينه راش منقوط كام و نيز اتهاب وزهها و آدنوئيد مشاهده ميشود. پاپيلاهاي زبان اريتماتو و بزرگ ميشوند و نماي خاصب به نام " زبان توت فرنگي" (Strawberry tongue) را ايجاد مينمايند. با انجام كشتت از غشاء كاذب سفيد رنگ بستر لوزهها كه بر خلاف ديفتري به آساني جدا شده و خونريزي نمينمايد تشخيص قطعي داده ميشود.
درمان آن تزريق وريدي پنيسيلين G است. از عوارض مهم اين بيماري فونت گوش مياني بوده كه به آن Necrotizing Otitis Media گويند ه سبب نكروزه شدن پرده تمپان و استخوانچههاي گوش شده و بنابراين كاهش شنوايي اتقالي قابل توجه از خود به جاي خواهد گذاشت كه اين افت شنوايي امروزه توسط جراحي قابل ترميم ميباشد.
تونسيليت زبان (Lingual Tonsilitis):
اين التهاب معمولاً نيمي اين التهاب معمولاً نيمي از لوزههاي زباني را مبتلا ساخته و حركات زبان و نيز عم بلع دردناك ميباشد. در معاينه غير مستقيم كه توسط آينه انجام ميگيرد و در قاعده زبان التهاب و اگزودا مشاهده ميكنيم. تشخيص افقراقي آن تيروئيد قاعده زبان، كيست تيروگلوسال واريس قاده زبان، كيست درموئيد و تومورها خواهند بود. درمان آ‹ نپي سيلين ميباشد.
عوارض تونسيليت زباني شامل اپي گلوتيت، اوتيت و لارنژيت بوده كه گاهي ميتواند باعث انسداد حنجره شود. هم چين احتمال آبسه لوزه زباني وجود دارد كه بايستي تخليه گردد.درمان لوزههاي زباني خجيم يا در موارد مزن جراحي و حذف آن ميباشد و ون خوريزي در اين عم جراحي فراوان و كنرل آن گاهي دشوار ميباشد از ليزر و دياترمي بهره ميگيريم.
Tonsils Keratosis:
اين بيماري معمولا در سنين جواني و معمولاً با اختلالات متابوليك همراه ميباشد. مبتلايان تنها از احساس جسم خارجي در گلو رنج ميبرند. لوزه اين بيماران اپيتليال هاي شاخي مانند بيش از حد ساخته و معمولاً يكطرفه ميباشد. درمان آن حذف Keratose و يا در مواردي برداشتن لوزههاي دهاني و نيز كنترل اختلالات متابوليك احتمالي ميباشد.
عفونتهاي قارچي (Fungal):
عامل آن كانديدا آلبيكانس است كه در نوزادان همان برفك دهاني ميباشد. در بالغين كه به مدت طولاني آنتيبيوتيك مصرف نموده و يا اختلال سيستم ايمني دارند مشاهده ميشود. تشخيص آن برداشتن برفك ها و مشاهده آن در زير ميكروسكوپ خواهد بود. درمان آن در نوزادان قطره نيستاتين به ميزان 100 تا 200 هزار واحد هر 6 ساعت و بالغين 500 هزار واحد هر 6 ساعت ميباشد.
در كودكان داراي حساسيت (آلرژي) عمل جراحي لوزه نبايد در ماههاي تابستان انجام شود. ولي براي كودكان سالم و بدون حساسيت، ماههاي خرداد تا شهريور، زمان مناسبي براي برداشتن لوزه است. جراحي لوزه و آدنوئيد در بين ساير جراحي هايي كه توسط بيهوشي عمومي صورت مي گيرد، خطري ندارد و بايد مراقب عوارض پس از عمل بود. نكته مهمي كه در مورد لوزه هاي دائم الچرك وجود دارد اين است كه نبايد تصور كرد لوزه كودك ما بدون جراحي، التيام پيدا مي كند. عفونت مزمن لوزه هايي كه دائماً چرك مي كنند، خطرناك است و حتماً بايد جراحي شود تا كودك، درمان شود. چرا كه تكرار چركين شدن وعفونتي بودن لوزه بيمار، مي تواند منجر به انسداد راه تنفس، تغيير وضعيت در صورت، دردهاي پياپي گلو و عفونت چركين گوش شود.
******** دکتر محسن امیرآبادی *******